تبلیغات
جویندگان دانش - سخنانی گهربار از حضرت علی (ع )

v      مؤمن را شادی در جبین است و اندوه در دل.

v      بخل ورزیدن به آنچه در دست داری، بدگمانی به معبود است.

v      بخشندگی آدمی او را محبوب مخالفانش می کند و بخلش او را نزد فرزندانش هم منفور می سازد.

 

ادامه این سخنان زیبا در ادامه مطلب

v      بلای آدمی در زبان اوست.

v      کسی که در کار کوتاهی کند به غم و اندوه دچار می شود.

v      کسی که خودخواهی و اسراف پیشه کند، از برتری و بزرگواری می افتد.

v      بزرگوار کسی است که در کیفر بدی نیکی کند.

v      نادانی دردناک ترین دردهاست.

v      هنگامی که هوس ها بر عقل چیره شوند، انسان به پرتگاه ها کشیده می شود.

v      هیچ مالی پر فایده تر از عقل نیست.

v      دانائی میراثی است شریف و گرامی.

v      هر که مرا حرفی بیاموزد، مرا بنده خود گردانیده است.

v      هر کس میدرود آنچه را میکارد و جزا می بیند آنچه را عمل می کند.

v      خوبی سخن در کم گفتن است.

v      دانشی که تو را اصلاح نکند، گمراهی است.

v      هر کس از خدا بترسد، ترسش از مردم کمتر می شود.

v      سه کار شرم برنمی دارد: خدمت به مهمان، برخاستن از جا در برابر معلم و گرفتن حق خود.

v      دین مرد خرد اوست، کسی که عقل ندارد، دین ندارد.

v      رشکبر همیشه بیمار است.

v      درباره آنچه از آن شناختی نداری، سخن مگوی.

v      سینه عاقل، صندوق اسرارش می باشد.

v      یا دانشمندی زبان دار و گویا باش و یا شنونده ای علم نگهدار، مبادا جز این دو، شخص سومی باشی.

§         غررالحکم، ج 4، ص 603

v      بخل، گردآورنده همه عیبهای زشت است و افساری است که بهر کار بدی انسان را می کشد.

·         نهج البلاغه، قصارالحکم، شماره 378  

v      از بخل و نفاق اجتناب کنید که از مذمومترین اخلاقهاست.

·         غررالحکم، ج3، ص303. بحارالانوار، ج78، ص369

v      بخیل پیش عزیزان خود خوار است.

·         غررالحکم، ج1، ص199،377،128 و ج2، ص17



تاریخ : دوشنبه 9 دی 1392 | 06:37 بعد از ظهر | نویسنده : مهدی رباطی | نظرات

  • بک لینک | قالب وبلاگ | گسیختن